Touriño adelantará las elecciones a marzo
Así de claro.
Ya era previsible.
Nuestro Vicepresidente de la Xunta, Quin, no se lo permitiría después por la coincidencia con las Elecciones Europeas.
¿Habrá de aquí a allí soluciones para los ganaderos; pescadores; los jóvenes que tienen que desplazarse en el tren regional, cuyos horarios y servicios quieren reducirse e incluso con un incremento del precio, para venir a estudiar a Santiago; además, de sus falsas promesas como el traslado de Ence fuera de la Ría de Pontevedra?...
Habrá que verlo.
sábado, 31 de mayo de 2008
jueves, 29 de mayo de 2008
Toca xapar...
Mis muy queridos amig@s:
Desde el día de hoy hasta finales de junio no os volveré a tratar como os merecéis... con artículos diarios... a causa de los prejuiciosos exámenes a los que me tengo que acoger por imperativo legal, pero más aún por obligación moral personal.
No es un "punto", es una "coma" en esta gran historia bloguera que está a punto de cumplir su primer aniversario...
Gracias amigos y amigas! amén.
Desde el día de hoy hasta finales de junio no os volveré a tratar como os merecéis... con artículos diarios... a causa de los prejuiciosos exámenes a los que me tengo que acoger por imperativo legal, pero más aún por obligación moral personal.
No es un "punto", es una "coma" en esta gran historia bloguera que está a punto de cumplir su primer aniversario...
Gracias amigos y amigas! amén.
martes, 27 de mayo de 2008
Lucha contra ETA
Rubalcaba anuncia 500 agentes más para luchar contra ETA y el terrorismo
Durante su intervención inicial en la comisión de Interior del Congreso, también ha asegurado que los policías y guardias civiles dedicados a combatir el crimen organizado serán 800 más y que las plantillas contra la violencia de género tendrán un aumento de 1.248 efectivos.
Me quito el sombrero ante el Ministro del Interior si en verdad va a poner medios para luchar contra todas estas lacras que vive la sociedad española, incluso todas pueden ser enmarcadas como dentro de acciones terroristas, pues su único medio es el terror.
Vamos a darle un voto de confianza al Ministro del Interior... pues parece que tras los atentados mortales perpetardos por ETA, el Gobierno ha aprendido la lección: con asesinos como De Juana Chaos no se negocia.
Durante su intervención inicial en la comisión de Interior del Congreso, también ha asegurado que los policías y guardias civiles dedicados a combatir el crimen organizado serán 800 más y que las plantillas contra la violencia de género tendrán un aumento de 1.248 efectivos.
Me quito el sombrero ante el Ministro del Interior si en verdad va a poner medios para luchar contra todas estas lacras que vive la sociedad española, incluso todas pueden ser enmarcadas como dentro de acciones terroristas, pues su único medio es el terror.
Vamos a darle un voto de confianza al Ministro del Interior... pues parece que tras los atentados mortales perpetardos por ETA, el Gobierno ha aprendido la lección: con asesinos como De Juana Chaos no se negocia.
lunes, 26 de mayo de 2008
Los despechados del Pp
Parecen muchos, pero son unos cuantos.
No están capitaneados por nadie, simplemente, cada uno responde ante sus intereses, legítimos, por cierto, ¡faltaría más!.
Por eso, sus opciones se desvanecen con cada intervención contraria al único líder que ha dicho y asegurado que iba a presentar batalla en el que se preveé como el congreso más difícil desde la elección de Hernández Mancha como Presidente de los populares...
¿Por qué la alternativa no cuaja? porque aunqie quieran presentarlo como que sí, Rajoy no está quemado, no se le puede responsabilizar de la derrota electoral exclusivamente a él, por eso, como aquí los que se hacen llamar críticos sólo responden ante sus intereses y los de sus amigos "tertulianos", y como no le pueden achacar nada a Rajoy, nadie se atreverá a dar el paso de enfrentarse contra él.
Y la verdad, mejor que no lo hagan, porque una alternativa de gobierno sólo la puede ofrecer un partido unido y cohesionado, y en estos momentos sólo hay un nombre y un apellido en torno al que hablar de Partido Popular siginifica hablar de unidad, Mariano Rajoy.
Cualquier otro perfil o persona sólo responde ante sus intereses... y lo único que están consiguiendo por salvar su asiento es dañar el equilibrio del partido.
Rajoy es un hombre de partido, lo demostró y lo está demostrando.
No están capitaneados por nadie, simplemente, cada uno responde ante sus intereses, legítimos, por cierto, ¡faltaría más!.
Por eso, sus opciones se desvanecen con cada intervención contraria al único líder que ha dicho y asegurado que iba a presentar batalla en el que se preveé como el congreso más difícil desde la elección de Hernández Mancha como Presidente de los populares...
¿Por qué la alternativa no cuaja? porque aunqie quieran presentarlo como que sí, Rajoy no está quemado, no se le puede responsabilizar de la derrota electoral exclusivamente a él, por eso, como aquí los que se hacen llamar críticos sólo responden ante sus intereses y los de sus amigos "tertulianos", y como no le pueden achacar nada a Rajoy, nadie se atreverá a dar el paso de enfrentarse contra él.
Y la verdad, mejor que no lo hagan, porque una alternativa de gobierno sólo la puede ofrecer un partido unido y cohesionado, y en estos momentos sólo hay un nombre y un apellido en torno al que hablar de Partido Popular siginifica hablar de unidad, Mariano Rajoy.
Cualquier otro perfil o persona sólo responde ante sus intereses... y lo único que están consiguiendo por salvar su asiento es dañar el equilibrio del partido.
Rajoy es un hombre de partido, lo demostró y lo está demostrando.
sábado, 24 de mayo de 2008
El vídeo reivindicativo de los bomberos de Pontevedra
Atentos a las últimas tecnologías, los Bomberos de Pontevedra han aprovechado las ventajas de YouTube para transmitir sus reivindicaciones. Las imágenes la verdad es que hablan por sí solas.
jueves, 22 de mayo de 2008
Touriño confunde as institucións co seu partido

Touriño confunde as institucións co seu partido político.
Nas imaxes da súa última viaxe a Arxentina púidose ver que nos carteis que se lle entregaban ás persoas que acudían aos actos organizados, figuraban fotos tanto do presidente da Xunta coma de Rodríguez Zapatero, xunto co anagrama do Partido Socialista.
Mesturar un día institucional como o Día das Letras Galegas cunha foto de Rodríguez Zapatero, de Touriño e do PSOE é unha utilización tendenciosa dos medios institucionais da Xunta.
Nas imaxes da súa última viaxe a Arxentina púidose ver que nos carteis que se lle entregaban ás persoas que acudían aos actos organizados, figuraban fotos tanto do presidente da Xunta coma de Rodríguez Zapatero, xunto co anagrama do Partido Socialista.
Mesturar un día institucional como o Día das Letras Galegas cunha foto de Rodríguez Zapatero, de Touriño e do PSOE é unha utilización tendenciosa dos medios institucionais da Xunta.
Aproveitamento das arcas públicas para facer campaña, como se lle chama a iso?
miércoles, 21 de mayo de 2008
O Carallo!
CARALLO...
o uso do 'carallo' para os galegos...
xa ben se ve que se usa de vez en cando, xDD..
Resignación: ai que carallo!
Indignación: que carallo!
Cachondeo: bueno, carallo, bueno!
Desplante: vai ao carallo
Inquisitivo: que carallo é!
Contrariedade: tócate o carallo
Cansanzo: deixate de caralladas
Ofensa: Este carallo ,é parvo!
Templanza: cálmate, carallo!
Ameaza: ven, carallo, ven
Negación: non, carallo, non
Negación rotunda: nin carallo nin nada
xuramento: me cago no carallo!
Ira: me cago no carallo, carallo!
Alabanza: é un home de carallo
Dubida: o carallo vinte e nove
Extrañeza: pero que carallo pasa?
Desprezo: pásamo por debaixo do carallo
Animoso: dalle, carallo, dalle
Caprichoso: saíume do carallo
Cualitativo: non vale un carallo
Valorativo: róncalle o carallo
Fatalidade: ten carallo a cousa...!
Esgotamento: xa estou ata o carallo
Picardia: o caralliño
A parte polo todo: Onde está carallo do Manolo?
Metereoloxía: fai un tempo do carallo
Lonxanía: no quinto carallo
Probablemente, se non es galego non o entendas... pero é de todos nós.
o uso do 'carallo' para os galegos...
xa ben se ve que se usa de vez en cando, xDD..
Resignación: ai que carallo!
Indignación: que carallo!
Cachondeo: bueno, carallo, bueno!
Desplante: vai ao carallo
Inquisitivo: que carallo é!
Contrariedade: tócate o carallo
Cansanzo: deixate de caralladas
Ofensa: Este carallo ,é parvo!
Templanza: cálmate, carallo!
Ameaza: ven, carallo, ven
Negación: non, carallo, non
Negación rotunda: nin carallo nin nada
xuramento: me cago no carallo!
Ira: me cago no carallo, carallo!
Alabanza: é un home de carallo
Dubida: o carallo vinte e nove
Extrañeza: pero que carallo pasa?
Desprezo: pásamo por debaixo do carallo
Animoso: dalle, carallo, dalle
Caprichoso: saíume do carallo
Cualitativo: non vale un carallo
Valorativo: róncalle o carallo
Fatalidade: ten carallo a cousa...!
Esgotamento: xa estou ata o carallo
Picardia: o caralliño
A parte polo todo: Onde está carallo do Manolo?
Metereoloxía: fai un tempo do carallo
Lonxanía: no quinto carallo
Probablemente, se non es galego non o entendas... pero é de todos nós.
No a los hospitales??

"Rubio afirma que las obras del hospital comenzarán este año y Lores lo niega"
"El inicio de las obras de ampliación de Montecelo han vuelto a enfrentar a BNG y PSOE. Mientras que el alcalde de Pontevedra, el nacionalista Miguel Fernández Lores, mantiene que por cuestiones de plazos los trabajos no podrán comenzar antes del segundo semestre del próximo año, tanto la Conselleira de Sanidade, María José Rubio, como la portavoz del grupo municipal socialista y teniente de alcalde, Teresa Casal, sostienen que lo harán "a finales de año o comienzos de 2009".
Tras denunciar la negativa del gobierno municipal para la construcción de un nuevo hospital en Pontevedra, que fuese capaz de cubrir los servicios de los que carece Montecelo, nuestros políticos, además de todo esto, no se ponen de acuerdo o no saben cuándo iniciarán las obras de la ampliación del Hospital Montecelo.
Esto no es ya solamente falta de capacidad de gestión y de liderazgo político, esto rebasa los límites de la desidia.
Ya mantuve posturas críticas con la posición de la Xunta y del gobierno municipal, además de criticar la anterior postura del PP en este tema,
http://www.jorgecubela.blogspot.com/2007/08/pontevedra-tiene-derecho-progresar.html
http://www.jorgecubela.blogspot.com/2007/11/cos-vecios-de-pontevedra.html, pero la diferencia es que la de los primeros ha cambiado hacia una postura mala y convencionalista, y la de los segundos, haciendo buen uso de razón, ha cambiado para bien, ajustándose a las necesidades públicas y sanitarias de nuestra ciudad, que demandan un hospital único, de una sola planta, con amplios espacios en sus alrededores, etc.
Es una demostración del poco peso político de Casal y Lores en sus respectivos partidos políticos, con respeto para todos ellos, ya que la mayoría de sus militantes en un pasado apoyaron lo que ahora apoya la oposición de Pontevedra y de Galicia.
Un gobierno tiene que estar para apoyar los proyectos más importantes de una ciudad o de un concello y no como hace la Xunta de Galicia, que después de haber apoyado el hospital único cuando eran oposición, ahora no se preocupan ni de que se cumplan los plazos del mal proyecto de ampliación que ellos han defendido a través del gobierno municipal, ya que será un parche para unos cuantos años, pero luego habrá que volver sobre el proyecto, porque la situación de Montecelo y su escasa infraestructura no servirán para solucionar el problema sanitario que vive Pontevedra con larguísimas listas de espera y una grave falta de servicios.
El gobierno municipal no sólo incide en los errores del pasado, sino que los aumenta. Le han quitado a Pontevedra lo que se le concedió a Lugo o Santiago, un hospital nuevo.
Ni habrá Hospital único ni habrá reforma de Montecelo mientras sigamos teniendo el gobierno municipal que tenemos.
Desidia total.
martes, 20 de mayo de 2008
El centro-reformista es el futuro

Un hombre sin principios no es un hombre. Un hombre mira a los ojos y dice lo que piensa respetando la libertad de la persona que tiene enfrente, sin tener que recurrir al desprestigio, a la calumnia o a la mentira.
Valores como la libertad, la moderación, la lealtad, el trabajo, la unidad, la solidaridad, la defensa social o el progreso permiten que el centro sea una convicción democrática que garantice el imperio de la ley o el Estado social y democrático de derecho, en donde nadie vive sometido a la arbitrariedad.
El centro defiende esos principios, yo los defiendo.
Quien dice ser de centro y no los cumple no es más que un traficante de ideas.
Las actitudes de centro tienen, aún, mucho más fondo. Ser de centro es defender la libertad del individuo antes que nada. Es una actitud que elegí hace mucho tiempo de respeto por quien no piensa como yo, con moderación en las formas y con unas ideas y unas convicciones firmes.
Aristóteles decía que la virtud es el término medio entre dos extremos. El centro es hoy esa virtud.
El liberalismo político, esa ideología surgida a raíz de las filosofías ilustradas de Locke, Kant o Rosseau en el S.XVIII, es la plasmación de estos principios humanos y, también, políticos como la monarquía constitucional, la separación de poderes, la soberanía nacional, la aconfesionalidad del Estado, etc... que se reflejan en nuestra constitución.
La historia de España, carente de un importante espíritu ilustrado y liberal en casi toda su historia, permitió hace mucho tiempo, por primera vez, que un hombre supiese aglutinar en el centro y su espíritu la dirección política de España.
Ese hombre era Dn. Adolfo Suarez González.

"Está el hoy abierto al mañana,
mañana al infinito...
¡Hombres de España!
ni el pasado ha muerto
ni está el mañana y el ayer escrito"
Valores como la libertad, la moderación, la lealtad, el trabajo, la unidad, la solidaridad, la defensa social o el progreso permiten que el centro sea una convicción democrática que garantice el imperio de la ley o el Estado social y democrático de derecho, en donde nadie vive sometido a la arbitrariedad.
El centro defiende esos principios, yo los defiendo.
Quien dice ser de centro y no los cumple no es más que un traficante de ideas.
Las actitudes de centro tienen, aún, mucho más fondo. Ser de centro es defender la libertad del individuo antes que nada. Es una actitud que elegí hace mucho tiempo de respeto por quien no piensa como yo, con moderación en las formas y con unas ideas y unas convicciones firmes.
Aristóteles decía que la virtud es el término medio entre dos extremos. El centro es hoy esa virtud.
El liberalismo político, esa ideología surgida a raíz de las filosofías ilustradas de Locke, Kant o Rosseau en el S.XVIII, es la plasmación de estos principios humanos y, también, políticos como la monarquía constitucional, la separación de poderes, la soberanía nacional, la aconfesionalidad del Estado, etc... que se reflejan en nuestra constitución.
La historia de España, carente de un importante espíritu ilustrado y liberal en casi toda su historia, permitió hace mucho tiempo, por primera vez, que un hombre supiese aglutinar en el centro y su espíritu la dirección política de España.
Ese hombre era Dn. Adolfo Suarez González.

"Está el hoy abierto al mañana,
mañana al infinito...
¡Hombres de España!
ni el pasado ha muerto
ni está el mañana y el ayer escrito"
Galicia no vindeiro ano pode ter a oportunidade de ter un Presidente coma Suárez.
O pobo galego terá a oportunidade de elixir entre o centro-reformista de Alberto Núñez Feijoo ou un modelo de dobre xogo como o actual.
É futuro.
lunes, 19 de mayo de 2008
Concerto de Iván Ferreiro

O próximo venres, día 23 de maio, no Pazo da Cultura toca Concerto de Iván Ferreiro.
Iván Ferreiro, músico e cantante vigués, ex-líder do grupo "Los Piratas", coa súa voz peculiar e amplo rexistro, ven colaborando con artístas da talla de Antonio Orozco, Amaral, Pereza e Deluxe. No ano 2007 foi nominado ao Grammy Latino como "Mejor Album de Rock Vocal" polo seu traballo "Las siete y media" . Este venres presenta en Pontevedra o seu novo disco "Mentiroso, mentiroso".
Prezo das entradas: 18 € a través da web http://www.servinova.es/ ou 22 € o mesmo día do concerto na billeteira do Teatro Principal de Pontevedra de 11:00 a 14:00 e de 17:00 a 19:00 horas ou a partir das 19:30h no Pazo da Cultura.
Aquí vos queda a información da cita para os que vos queirades achegar ata o noso Pazo da Cultura.
Iván Ferreiro, músico e cantante vigués, ex-líder do grupo "Los Piratas", coa súa voz peculiar e amplo rexistro, ven colaborando con artístas da talla de Antonio Orozco, Amaral, Pereza e Deluxe. No ano 2007 foi nominado ao Grammy Latino como "Mejor Album de Rock Vocal" polo seu traballo "Las siete y media" . Este venres presenta en Pontevedra o seu novo disco "Mentiroso, mentiroso".
Prezo das entradas: 18 € a través da web http://www.servinova.es/ ou 22 € o mesmo día do concerto na billeteira do Teatro Principal de Pontevedra de 11:00 a 14:00 e de 17:00 a 19:00 horas ou a partir das 19:30h no Pazo da Cultura.
Aquí vos queda a información da cita para os que vos queirades achegar ata o noso Pazo da Cultura.
sábado, 17 de mayo de 2008
Día das nosas letras
Onte estiven en Cambados no concerto polo vixésimo aniversario da orquestra Panorama, que contou como invitados con Rosario Flores, King Africa, Manquiña, A Roda, Las Kanarias, Carlos Baute, Os Tonechos... coa praza de Fefináns a rebosar, na que houbo mencións especiais para o día no que acababamos de entrar, 17 de maio.
Hoxe é o día das Letras Galegas.
Os galeg@s conmemoramos no 17 de maio a publicación da obra Cantares Gallegos de Rosalía de Castro.
O primeiro ano que celebrouse tan alta conmemoración para as letras e a lingua do noso pobo foi en 1963, no centenario desta publicación.
Este ano, o galego que tivo a honra de se lle adicar as Letras Galegas é o escritor vigués Xosé Mª Alvárez Blazquez, que nos tocara estudiar o ano pasado en literatura galega.
Pertence a xeración de escritores de 1936.
Escribiu tanto en galego como en castelán.
Formou parte das mocedades galeguistas, cunha reivindicación moi activa.
Foi fillo de Álvarez Limeses, un dos galeguistas fusilados despois de Bóveda.
Feliz día a todos.
Xa estamos preparados para o seguinte 17 de maio como ben manda a nosa cultura e a tradición.
viernes, 16 de mayo de 2008
As evidencias de Pontevedra

Os gobernos están para servir ós cidadáns e saber facer xestión. Estas dúas cousas non se dan en Pontevedra. Isto o podo dicir cos feitos enriba da mesa.
A concelleira encargada dos asuntos económicos no grupo popular en Pontevedra, Lupe Murillo, compareceu onte en rolda de prensa para denunciar o pasotismo e as mentiras do goberno municipal con respecto ó Presuposto Municipal para o exercicio do ´08.
Murillo recordó que en Navidad BNG y PSOE aseguraban que en enero estaría listo el presupuesto; que el 29 de ese mes, «ya eran evidentes las peleas en el gobierno» y Teresa Casal aseguraba que el Bloque no aprobaría los presupuestos hasta después de las elecciones generales; que pasó el 9-M, y se publicó que el presupuesto sería el más alto de la historia de Pontevedra; y que hace ya un mes, el 18 de abril, el alcalde y su socia de gobierno anunciaron el acuerdo político para aprobar un presupuesto de 79 millones de euros.
Case un mes despois de que Lores e Casal ataviaran a crise dicindo que xa había Presuposto, para poder saír do paso ante a falta de ideas para rematar de elaborar os orzamentos, Pontevedra segue como estaba, sen nada. Todo foi fume e enganos tras enganos ós pontevedreses.
Os que prometeran un Presuposto histórico, que daquela só chegaría en tempo efectivo para medio ano, están facendo historia pola lentitude no seu traballo, nunca en Pontevedra ocorrera isto.
Isto é o que sucede cando un goberno como o de Pontevedra perde unhas eleccións como as perdeu tan rotundamente o pasado ano, que xa está caducado en ideas, en equipos e tamén para traballar.
jueves, 15 de mayo de 2008
Juan Manuel Piñuel

Todos los diputados del Congreso compartieron minuto de silencio.
ETA ha truncado le vida de un hombre aún muy joven y deja huérfana a una niña de 5 años.
No se dialoga con gente que no tiene voluntad de respetar la vida y la libertad de las personas.
No pararán hasta conseguir sus objetivos
El Estado de Derecho debe de aplicar todos los mecanismos que estén a su alcance para perseguir y acabar con ETA.
La justicia debe de aplicar las máximas penas para estos terroristas.
¿Qué opina la alcaldesa de Mondragón de esto?
miércoles, 14 de mayo de 2008
Rajoy delendus est...

Todas las historias con final amargo conllevan un duro trance para las personas que las padecen. ¿Qué sería de los hombres sabios si no supiesen perder cuando les toca?. Claro está, que no todo el mundo puede ostentar tan alta virtud, pero no todos son ignorantes.
Antes de las elecciones todo el mundo que era del PP hablaba de Rajoy como el gran líder, que llegaría a ser el mejor Presidente de la democracia, que tenía las ideas claras...
Ahora, ese escenario, tras perder las elecciones, es bastante distinto.
Aquellos que se jactaban de su lealtad al "gran líder", al "hombre de las ideas claras"; aquellos que por las mañanas "calentaban el ambiente" en radios alabando a Mariano Rajoy; aquellos que querían llegar antes que nadie a Génova para estar detrás de "ese gran hombre que tenemos como Presidente" para ver si así les tocaba algún caramelo en el supuesto caso de ganar las elecciones... ESTÁN DESAPARECIDOS o en el "gremio de los cabreados".
Parece que el desenlace de esta historia es pedir solamente cuentas al "gran líder" por la agria derrota, pero claro, ese gran líder sólo lo era cuando podía tener a priori la posibilidad de nombrar ministros y altos cargos en el gobierno...
¿Por qué aquí todo el mundo se ha olvidado del gran líder y se acuerda ya sólo de Mariano como de Rajoy, y no se pregunta por qué vamos camino de ser una fuerza minoritaria en Cataluña o en el País Vasco, dónde hemos bajado miles de votos, con los cuales ahora mismo Rajoy podría ser Presidente del Gobierno, sólo por estas dos CCAA?
¿Por qué en Galicia sigue siendo la fuerza mayoritaria el PP, y en Cataluña o País Vasco el PP pierde cada día más votos? por la mera cuestión de las formas.
El BNG es un rival, no un enemigo. El único enemigo de la democracia y del PP son los terroristas, los que emplean la violencia para sus fines políticos. Se puede estar en contra de las actuaciones del PNV o de ERC, por ejemplo, pero presentarlos como terroristas no son argumentos positivos.
No apoyo, ni apoyaré muchos de los planteamientos nacionalistas, pero endemoniar a fuerzas políticas sólo porque no compartan mis postulados no va conmigo.
¿Por qué los que hablan ahora no se acuerdan de cuándo el PP pactó con el PNV y CIU para establecer una mayoría parlamentaria en el 96, o por qué nadie se acuerda de los años en que el PP apoyó al gobierno de Puyol en Cataluña?.
Los pontevedreses nos solemos ayudar entre nosotros. Los compromisarios de nuestra ciudad están contigo.
La conjura contra Rajoy de los que en antaño fueron sus leales cada día pierde más argumentos.
martes, 13 de mayo de 2008
Por la historia

Hay películas y películas, pero las hay que dejan huella.
Salvador Puig Antich, anarquista y activista durante la década de los 60 y principios de los 70, fue acusado por el asesinato de un inspector de la policía tras un tiroteo en el que participaba el propio Puig Antich.
Puig Antich fue encarcelado, acusado de ser el autor de los disparos sin haber una investigación conclusoria, posteriormente, fue juzgado en consejo de guerra y condenado a muerte por un régimen con sed de venganza tras el atentado contra Carrero Blanco. En toda Europa se organizaron manifestaciones pidiendo la conmutación de la pena capital, pero Franco se mantuvo firme y no concedió el indulto.
La familia de Salvador sigue a día de hoy pidiendo que se revise el proceso condenatorio.
No pretendo con esta publicación otra cosa que remover en las conciencias lo que España fue y lo que España es a día de hoy.
La España de nuestros padres carecía de cualquier anhelo de libertad o el Derecho a recibir un juicio justo. Era una España en el que existía la pena de muerte, que le fue aplicada a este activista.
No se puede justificar ni defender lo que hacía el Movimiento Ibérico de Liberación, pero sí se puede decir y reclamar que todo hombre, sólo por el hecho de serlo, tiene el derecho inalienable a recibir un juicio justo, con una pena justa, en el que no se decida sobre su propia vida.
Repudio todos aquellos regímenes que reconozcan la pena de muerte como una condena justa, sean dictaduras o democracias, que si democracias se hacen llamar, tienen muy poco de principios liberales y humanos.
Gracias a todos aquellos hombres como Manuel Fraga, Gabriel Cisneros, Miquel Roca, Peces Barba, Pérez LLorca, Miguel Herrero y Jordi Solé-Tura por elaborar la redacción de una Declaración de principios, la Constitución, con la que cualquier español recibiría una investigación justa, un juicio justo y una condena proporcional al delito cometido
Por la historia y por posibilitarnos haber crecido en una España en libertad.
"QUIEN NO CONOCE SU HISTORIA ESTÁ CONDENADO A REPETIRLA" (Ortega y Gasset).
Salvador Puig Antich, anarquista y activista durante la década de los 60 y principios de los 70, fue acusado por el asesinato de un inspector de la policía tras un tiroteo en el que participaba el propio Puig Antich.
Puig Antich fue encarcelado, acusado de ser el autor de los disparos sin haber una investigación conclusoria, posteriormente, fue juzgado en consejo de guerra y condenado a muerte por un régimen con sed de venganza tras el atentado contra Carrero Blanco. En toda Europa se organizaron manifestaciones pidiendo la conmutación de la pena capital, pero Franco se mantuvo firme y no concedió el indulto.
La familia de Salvador sigue a día de hoy pidiendo que se revise el proceso condenatorio.
No pretendo con esta publicación otra cosa que remover en las conciencias lo que España fue y lo que España es a día de hoy.
La España de nuestros padres carecía de cualquier anhelo de libertad o el Derecho a recibir un juicio justo. Era una España en el que existía la pena de muerte, que le fue aplicada a este activista.
No se puede justificar ni defender lo que hacía el Movimiento Ibérico de Liberación, pero sí se puede decir y reclamar que todo hombre, sólo por el hecho de serlo, tiene el derecho inalienable a recibir un juicio justo, con una pena justa, en el que no se decida sobre su propia vida.
Repudio todos aquellos regímenes que reconozcan la pena de muerte como una condena justa, sean dictaduras o democracias, que si democracias se hacen llamar, tienen muy poco de principios liberales y humanos.
Gracias a todos aquellos hombres como Manuel Fraga, Gabriel Cisneros, Miquel Roca, Peces Barba, Pérez LLorca, Miguel Herrero y Jordi Solé-Tura por elaborar la redacción de una Declaración de principios, la Constitución, con la que cualquier español recibiría una investigación justa, un juicio justo y una condena proporcional al delito cometido
Por la historia y por posibilitarnos haber crecido en una España en libertad.
"QUIEN NO CONOCE SU HISTORIA ESTÁ CONDENADO A REPETIRLA" (Ortega y Gasset).
lunes, 12 de mayo de 2008
De sistemas políticos

"El hombre que no teme a las verdades, nada debe temer a las mentiras", Thomas Jefferson, redactor de la Declaración de Independencia y tercer Presidente de los EEUU de América.
Todo sistema político tiene sus lógicas carencias, pero el carácter liberal y las ventajas son ampliamente superiores en un régimen que en otro.
Dentro de unos meses habrá elecciones a la presidencia de EEUU, cuyo sistema político es presidencial, y se diferencia del de España en que su régimen es Parlamentarista.
La ventaja más importante del sistema presidencialista frente al parlamentarismo es la rígida separación de poderes y la elección independiente de cada uno.
En un Estado Presidencialista, el pueblo tiene la potestad de elegir al Congreso y al Presidente de forma independiente, directa y universal, sin que el Presidente tenga que pertenecer al partido mayoritario del Congreso, mientras que en el Parlamentarismo se elige de manera directa, exclusivamente, a un Parlamento que, posteriormente, elegirá como Presidente al candidato del partido con más escaños, por lo que la voluntad popular se ve reducida a la voluntad de los partidos políticos, estableciendo cuando lo necesitan pactos con otros partidos, que en muchos casos a penas coinciden en proyecto y en ideología...
La ventaja en el modo de elección independiente de cada poder en el Sistema Presidencialista permite una mayor elección para los votantes, que pueden votar para elegir tanto al jefe del ejecutivo como a los legisladores.
Este sistema, que en EEUU funciona, con sus lógicas carencias bien, ha sido implantado en América Latina, pero con resultados no tan favorables, debido, en mayor medida, al poder desmesurado que quieren ejercer algunos presidentes, que al propio sistema.Es una deformación de los principios del sistema hacia una dictadura, como Venezuela, en donde se le han concedido facultades extraordinarias a Hugo Chávez, que exceden a las de un Presidencialismo constitucional.
Un sistema presidencialista puro debe estar controlado constitucionalmente, por ejemplo, permitiendo que otro poder posea mecanismos de control y colaboración entre éstos, porque, de lo contrario, no se puede hablar de Presidencialismo, con su correspondiente rígida separación de poderes, sino de dictadura, ya que el presidencialismo tiene como principal valor la separación de poderes, no la concentración de estos, en gran medida, en una persona.
Todo sistema político tiene sus lógicas carencias, pero el carácter liberal y las ventajas son ampliamente superiores en un régimen que en otro.
Dentro de unos meses habrá elecciones a la presidencia de EEUU, cuyo sistema político es presidencial, y se diferencia del de España en que su régimen es Parlamentarista.
La ventaja más importante del sistema presidencialista frente al parlamentarismo es la rígida separación de poderes y la elección independiente de cada uno.
En un Estado Presidencialista, el pueblo tiene la potestad de elegir al Congreso y al Presidente de forma independiente, directa y universal, sin que el Presidente tenga que pertenecer al partido mayoritario del Congreso, mientras que en el Parlamentarismo se elige de manera directa, exclusivamente, a un Parlamento que, posteriormente, elegirá como Presidente al candidato del partido con más escaños, por lo que la voluntad popular se ve reducida a la voluntad de los partidos políticos, estableciendo cuando lo necesitan pactos con otros partidos, que en muchos casos a penas coinciden en proyecto y en ideología...
La ventaja en el modo de elección independiente de cada poder en el Sistema Presidencialista permite una mayor elección para los votantes, que pueden votar para elegir tanto al jefe del ejecutivo como a los legisladores.
Este sistema, que en EEUU funciona, con sus lógicas carencias bien, ha sido implantado en América Latina, pero con resultados no tan favorables, debido, en mayor medida, al poder desmesurado que quieren ejercer algunos presidentes, que al propio sistema.Es una deformación de los principios del sistema hacia una dictadura, como Venezuela, en donde se le han concedido facultades extraordinarias a Hugo Chávez, que exceden a las de un Presidencialismo constitucional.
Un sistema presidencialista puro debe estar controlado constitucionalmente, por ejemplo, permitiendo que otro poder posea mecanismos de control y colaboración entre éstos, porque, de lo contrario, no se puede hablar de Presidencialismo, con su correspondiente rígida separación de poderes, sino de dictadura, ya que el presidencialismo tiene como principal valor la separación de poderes, no la concentración de estos, en gran medida, en una persona.
Un caso que demuestra que el poder ejecutivo debería ser elegido por el pueblo, de manera directa y para mostrar una clara separación de poderes, es la degeneración que el sistema Parlamentario ha adoptado, por ejemplo, en España, en donde, al ser un sistema Parlamentarista, debería de hablarse de todos los diputados que figuran en una lista y no como se hace, que sólo se habla del candidato a Presidente de Gobierno como si fuese un Sistema Presidencialista.
En definitiva, con lo dicho aquí, creo que que el sistema Presidencialista se ajusta más a la evolución política de los Estados, tiene un contenido mucho más liberal, permite una participación directa del pueblo en la elección de los poderes públicos y ejerce una separación de poderes clara y rígida, cosas que el Parlamentarismo a lo largo de su historia no ha podido conseguir.
En definitiva, con lo dicho aquí, creo que que el sistema Presidencialista se ajusta más a la evolución política de los Estados, tiene un contenido mucho más liberal, permite una participación directa del pueblo en la elección de los poderes públicos y ejerce una separación de poderes clara y rígida, cosas que el Parlamentarismo a lo largo de su historia no ha podido conseguir.
Etiquetas:
Historia,
Ideología,
Personal,
Universidade
domingo, 11 de mayo de 2008
Premio Dardos 2008

El premio Dardos es un galardón que se otorga como reconocimiento a los esfuerzos que cada blogger muestra cada día en su empeño por transmitir valores culturales, éticos, literarios o personales.
César, autor del blog http://cesarabal.blogspot.com/
me lo concedió hace ya algún tiempo, incluyéndome entres sus 15 blogs.
Sorpresas y alegrías como esta son las que recompensan toda la dedicación personal a expresar mis inquietudes e inconformismo sobre lo que me rodea, máxime cuando me centro en noticias locales de Pontevedra.
Quiero agradecerle publicamente su nominación y paso a conceder mis Premios Dardos 2008 siguiendo con la tradición:
-No es oro todo lo que reluce
César, autor del blog http://cesarabal.blogspot.com/
me lo concedió hace ya algún tiempo, incluyéndome entres sus 15 blogs.
Sorpresas y alegrías como esta son las que recompensan toda la dedicación personal a expresar mis inquietudes e inconformismo sobre lo que me rodea, máxime cuando me centro en noticias locales de Pontevedra.
Quiero agradecerle publicamente su nominación y paso a conceder mis Premios Dardos 2008 siguiendo con la tradición:
-No es oro todo lo que reluce
Premio al buen corazón

Miguel Pazos
ha tenido la gentileza de concederme el Premio al buen corazón, por lo que tengo que hacer un cuestionario, muy peculiar, por cierto.
-un color : el verde
-un número : el 7
-Libro : La trilogía sobre la guerra civil de Josep Mª de Gironella
-Canción : Clavado en un bar, Maná
-Comida: Spaguetis
-Un postre: Tarta de tiramisú
-Ciudad : Pontevedra
-Película: La lista de Schindler
-4 x 7: 28
-Un momento del dia: el amanecer
-Un momento de la noche: antes de acostarme
-¿Blog,Foro o Chat?: Los Blogs. Sobre todo por leer la opinión de la gente y la gran calidad que te puedes encontrar por ahí.
-¿Te has sentido acosado virtualmente? : NO, pero para los que lo intentaton pasé de ellos, no hay peor desprecio que no dar aprecio, decían los mayores...
- 3x8: son 24.
-Un referente en tu vida: Mis padres.
-Un referente histórico: Adolfo Suárez
-De ficción: Robin Hood
-¿Un café? : Con leche
-¿Proyectos inmediatos?: Que me salga bien junio
-¿Eres feliz? : Sí.
-¿Te atreves a decir tu edad?: 19
6 cosas que te gustan:
La lealtad de las personas.
Que se haga justicia.
Defender mis principios.
Analizar todo.
Establecer mis propias teorías metafísicas en la política.
No hacer comparaciones entre la gente.
6 cosas que no te gustan:
La deslealtad.
La traición.
La hipocresía.
La ambigüedad.
La impuntualidad.
Las personas irracionales.
Mis nominados son:
César Abal.
Silvia Carreño.
Alejandro Almau.
Breogain.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)